Kreuners op het veld

Zoals bij (hopelijk) heel wat landgenoten, staat de televisie op Canvas voor de match tussen Kim Clijsters en Svetlana Kuznetsova. Kim maakt een goede comeback op het WTA-toernooi van Cincinnati. Toch heb ik het bijzonder moeilijk om geconcentreerd de wedstrijd te blijven volgen. Het gekreun van Kuznetsova werkt behoorlijk op m’n zenuwen. Een kreuntje af en toe is geen probleem, maar bij elke slag kreunen alsof je leven er van afhangt … dat is er (ver) over. Afschaffen dat gekreun op het veld. Zoals je hier kan lezen, bestaat er ook in de tenniswereld flink wat discussie over. Ik maak me echter geen illusies: een verloren strijd zeker?

Muziekcollectie uitbreiden

De voorbije jaren heb ik slechts enkele pas uitgebrachte cd’tjes gekocht (Kings Of Leon bijvoorbeeld). Reden? Eigenlijk zijn die dingen te duur. Meestal laat ik nieuwe cd’s aan me voorbijgaan. Pas na een jaar of nóg later ga ik ze zoeken, omdat ze dan in prijs gedaald zijn. Even langs Saturn of Mediamarkt en je hebt (bijna altijd) wat je zoekt.

Toch vind je in die grote winkelketens niet alles. Door de jaren heen is er veel muziek in huis gekomen (voornamelijk cd’s, slechts zeer weinig vinyl). Wat ontbreekt er? Vaak enkele nummers van een bepaalde artiest en/of groep. Om dan het volledige album te kopen, vind ik er wat over. Dus gaat de zoektocht vooral uit naar verzamelcd’s. Legaal downloaden zeg je? Dan kan je inderdaad kiezen, maar ik hou er niet van dat die nummers gecomprimeerd ter beschikking worden gesteld.

Geef mij maar een cd die ik rip en zelf converteer naar mp3. De cd is voor speciale luistersessies, de mp3’s komen van pas als er achtergrondmuziek mag zijn. Ontbrekende verzamelaars online bestellen dan maar. Bij Mediadis, Azur, Amazon, … . En zo werken we aan de groei van de muziekcollectie. Traag maar zeker .

Mexicaanse griep (nu ook in België)

Is de Mexicaanse griep het meest overroepen fenomeen van 2009? Zou best kunnen. De nieuwe variant H1N1 van de varkensgriep is helemaal niet zo dodelijk als eerst aangenomen werd. Toch blijft het een ‘topitem’ voor allerlei media. Bij ons op het werk is er zelfs een flash over verschenen (godbetert)! Elk jaar sterven in België alleen zo’n 2.000 mensen aan de griep. Heeft de Mexicaanse griep wereldwijd al zoveel slachtoffers gemaakt?

Een mens zou beginnen te denken dat de Mexicaanse griep aangegrepen wordt om ons angst aan te jagen. In tijden van economische en financiële crisis is angst een handig instrument om de crisis nog heviger te maken. Oh ja, de Mexicaanse griep is nu ook aanwezig in ons land. Een 28-jarige man uit de regio Gent ligt geïsoleerd in een Brussels ziekenhuis. Zullen we alvast beginnen te panikeren? Al zal ik onze kinderen dit zeker niet aanraden .

Vriendelijke chauffeurs

Elke ochtend (op weekdagen) breng ik onze dochter naar school. Drie van de vijf gaan we eerst langs de onthaalmoeder om de zoon af te zetten. Sinds geruime tijd maken we wat omweg (gelukkig zijn de werken voor de deur van de onthaalmoeder zo goed als voorbij). Daarbij rijden we door vrij smalle straten met parkeerplaatsen links en rechts. Dan valt het wel eens voor dat je even een tegenligger voorlaat.

Een probleem is dat zeker niet (samen passeren zou overigens geen goed idee zijn ). Als iemand zo vriendelijk is om ons voor te laten, krijgt die steevast een bedankje (hand kort, maar duidelijk omhoog). Wat me opvalt is dat ik zelden iets van een bedanking zie als ik een tegenligger de ruimte geef om door te rijden. Daar krijg ik het dus van. Een ‘bef’ tot op de grond, dat is wat ik dan zie. Ik wens al die chauffeurs een geweldige perte totale. Ondankbare pummels!

Papa’s krijgen aandacht

Onze dochter Lien heeft de afgelopen dagen op school gewerkt rond het thema papa. Hoe heet je papa? Wat doet je papa? Wat kan je papa goed (volgens Lientje overigens Frans spreken en televisie kijken )? Je kent dat wel. Vandaag was de apotheose. Alle papa’s waren uitgenodigd voor een hapje en een drankje. Het was leuk om de kinderen eens in hun klasomgeving te zien. Onze dochter was in haar nopjes, fier eigenlijk. Ze leidde me rond in de klas en toonde alle speelgoed. De juffrouw heeft zelf een en ander gepost, zoals je hier kan lezen.

De kinderen hadden hun best gedaan. De hapjes waren lekker! Eenmaal thuis ging het feestje nog even voort. Lientje had nog een klein cadeau voorzien, ‘De Getuige’ van misdaadauteur John Grisham. Hoe weet een kind van drie dat haar papa de boeken van Grisham best graag leest? Akkoord, heel wat Grisham-verhalen staan in de boekenkast, maar dat heeft ze wellicht nog niet gemerkt. Een goede keuze en ik heb zeer sterke vermoedens dat mama hier voor iets tussenzit . Danku meisje. Het boek ga ik reserveren voor onze vakantie in juni.

Denk goed na lieve ouders

Je naam draag je je leven lang mee. Akkoord, er is een mogelijkheid om van naam te veranderen. Daar moet je wel (een beetje) geld voor over hebben en je moet door behoorlijk wat administratie (zoals blijkt uit deze opsomming van justitie). Die mogelijkheid is echter geen vrijgeleide om ‘zot te doen’. Geef toe, soms krijg je de indruk dat ouders iets te lichtzinnig omspringen met de keuze van een naam voor hun kind.

Vooral beroemde mensen schijnen er geen moeite mee te hebben de gekste namen te bedenken. Neem nu (ex-Donna presentatrice) Ann Reymen. Wat voor een ouder noemt haar dochter in godsnaam Pixie Lolita? Toen ik het vanmorgen vernam, moest ik toch eerst even op de kalender kijken. ‘t Is toch nog helemaal 1 april niet? Wat zal Pixie Lolita meemaken als ze naar school gaat?

Daarom deze oproep. Ouders, denk goed na voor je je spruit een naam geeft. Denk alsjeblieft aan je zoon of dochter en zoek niet naar manieren om op te vallen (maw in de pers te komen).

Goede huisvader!?

Het wordt moeilijker en moeilijker te aanvaarden. Wat? De overheid die miljoenen (miljarden) euro’s pompt in privé-bedrijven. Eerst is er een aanzienlijke hoeveelheid euro’s uitgegeven om banken te redden van de verdrinkingsdood. Nu kan General Motors Antwerpen rekenen op een staatswaarborg (van de Vlaamse Overheid). Ondertussen groeit de schuld van de staat naar gigantische proporties. Gaan we IJsland achterna?

Er zijn verschillende problemen waar de overheid onvoldoende aandacht voor heeft gehad. Sociale uitkeringen, werkloosheidsuitkeringen, ziektekosten, … zegt dat nog iets? Wie mag zich vandaag de winnaar noemen van alle inspanningen? De industrie. Grote bedrijven hebben het in het verleden nagelaten vooruit te denken. Ze zijn blijven wedden op één paard. Té lang. Wat overigens met de kleine(re) ondernemingen? Ook zij gaan gebukt onder de huidige omstandigheden. Wat doet de overheid voor hen (buiten het véél te laat betalen van de facturen)?

Er vreet nog iets anders. Mijn vrouw en ik werken allebei. Met twee kinderen is het elke dag een gevecht om alles georganiseerd te krijgen. Het lukt hoor, vooral dankzij de hulp van ouders, tantes en vele anderen. Extra stressfactor: al meer dan een halfjaar moeten we elke maand goed tellen. Is het echt nodig om dit of dat te kopen/doen? Een lunch met vrienden? Afzeggen, want die 30 euro kan er echt niet meer af! Eens afspreken ’s avonds na het werk? Neen, want dat kost geld! Een nieuwe broek? Verdorie, het moet echt! Nog even doorgaan met opsommen? Als dit blijft duren, zijn alle mensen met een gemiddeld inkomen nog in de loop van dit jaar in de statistieken terug te vinden als armen.

Al meer dan 50 jaar

Voor wie in de banksector werkt, zijn de voorbije maanden bijzonder interessant geweest. Niet altijd even gemakkelijk, maar zeker interessant. En de financiële crisis is vermoedelijk nog niet voorbij. Je kan er – indien interesse – verschrikkelijk veel over lezen. Hoe is het begonnen, wat zijn de gevolgen, hoe lang sleept het nog aan, … je vindt het allemaal, bijvoorbeeld via Google.

Laat ik eens wat reclame maken voor het eigen huis . Klik hieronder – of kijk de volgende dagen extra veel televisie – en je weet precies waar we voor staan.

Tot in het kantoor!? Kies hier je agentschap uit.

Winterpret

Vanmiddag zijn we – en wij niet alleen – op natuurijs gaan ’spelen’. Een uitnodiging van Peter en Kim, die we met beide handen hebben aangenomen (vooral voor de heerlijke macaroni achteraf ). Plaats van het gebeuren was Park De Mik in Brasschaat (daar is ook de kinderboerderij Mikerf gelegen). Op de vijver ligt een dikke laag ijs. Schaatsen was echter (zo goed als) onmogelijk door de sneeuw. Niet dat we dat erg vonden, want schaatsen is niet direct ons ding. Er zijn nog genoeg andere leuke zaken.

Van oma en opa hadden we de slee meegekregen. Lientje stond er eerst wat twijfelachtig tegenover, maar dat was snel voorbij. Ze kroop op de slee en papa mocht het vehikel trekken. Aan de vijver is er een kleine helling, ideaal voor een afdaling met de slee. Onze dochter heeft zich kostelijk geamuseerd en – toegegeven – wij ook. Het leek wel of we onze kindertijd opnieuw beleefden: op de slee, wat sneeuwballen gooien, glijden en – iets wat volwassenen dan weer meer doen – wandelen. Zalig!

Knight Rider

Televisie kijken op zaterdagavond laat is vaak frustrerend. Omdat er geen leuke films of shows te zien zijn. Gisterenavond was het weer zover. Gelukkig staan er in de slaapkamer dvd’s voor dergelijke avonden. Na wat rondneuzen, viel de keuze op (seizoen één van de) Knight Rider. Inderdaad, die serie waarin David Hasselhoff samen met zijn onverwoestbare én pratende/denkende/redenerende auto KITT de criminaliteit bestrijdt.

In de jaren tachtig (toen de serie op televisie werd uitgezonden) was ik wellicht niet de enige fan. Het is best wel leuk om zo’n series terug te zien. Toch ontbreekt de magie van toen een beetje. Vechtscènes bijvoorbeeld, lokken nu wel eens een lachje uit. Wat is er ongelooflijk veel veranderd de afgelopen twintig jaar!  Toch kan dat de pret niet bederven en Trust Doesn’t Rust staat al klaar voor een volgende zaterdagavond.